VERMEULENS PROJECTS

2008-12-16T11:33:00.000-08:00

Papieren bruiloft in den Aldi

2008-12-09T05:48:00.000-08:00

Onze - vrij uitgebreide, we geven het toe - huwelijksreis zit erop. We sloten ze af in Kuala Lumpur. De hoogste twintowers van de wereld staan er en ze blinken!
Qua huwelijksreis kon het voorbije jaar wel tellen. In vele opzichten was het geen traditionele huwelijksreis. De meeste koppels krijgen geen bezoek van alle 4 de schoonouders. Of van de cafevrienden van de bruidegom ... Op een huwelijksreis wordt er ook maar zelden in een stapelbed geslapen, of in een hotelkamer van 4 vierkante meter zonder badkamer. Op een luchthaven slapen, of in een hotel van 2 dollar is ook al niet te normaal op huwelijksreis. In Mongolie groeven we ons buske uit de woestijnklei en douchten we 2 weken niet. En in Australie sliepen we 2 maand in een tentje. Tja, ... geen gewone huwelijksreis, maar wel plezant!

Onze huwelijksreis mag er dan wel opzitten, maar naar huis komen doen we pas zondag. Gisteren vierden we onze papieren (of katoenen) bruiloft. Een jaartje getrouwd. Jawel, een jaar kan toch snel gepasseerd zijn ... We bouwden ons feestje in de historische stad Melaka. De gebouwen in dit stadje dateren uit de tijd van de bezetting door de Portugezen, de Hollanders, de Britten en de Japanners. Zoals je op de foto kan zien, is het vervoer hier wel meegegroeid met de tijd!

In Melaka slapen we - als specialleke voor onze verjaardag - in den Aldi. Het is te zeggen, ons hotel draagt de naam "Aldy". Maar toegegeven, echt marginaal is het niet ...

Hoera voor Mike!

2008-12-02T05:02:00.000-08:00

Komt dat zien! Komt dat zien! De FOUTST GEKLEDE TOERIST 2008 is bekend! De trofee gaat naar de MIKE. Bravo!
Een tweede stemronde was niet meer nodig. Met 21 stemmen wint Mike meer dan overtuigend. En wat een winnaar. Een lokale hoed opzetten in Vietnam is superfout. Dit in combinatie met het junglehemd, maakt het plaatje compleet. Mike is een van de weinigen die zichzelf durfde kandidaat stellen voor deze wedstrijd. Dat getuigt van veel lef!

Mike,
We stayed in your apartment in Hong Kong for 10 days. By giving you this honour we say thank you for a wonderful stay in this great city. If you are in Belgium one day, you can collect your price in Brussels!
Many greetings,
Marijke and Klaas.

Een dikke dankuwel ook voor U, stemmer! Met 64 stemmen was deze wedstrijd een waar succes!

Wij groeten u vanop the beach from The Beach! Onze bootsman zei "Take picture here. This is the beach from The Beach." En geef toe, dit is een mooi strand.

The Beach is die film waarin Leonardo di Caprio zo heldhaftig een haai doodt. Ook wij gingen op zoek naar een haai, maar hebben er geen gevonden.

En u ziet het, in Thailand regent het ook af en toe. Maar om te snorkelen is dat echt zalig!

Afscheid van de vegemite

2008-11-26T06:16:00.000-08:00

In elke Australische supermarkt kwamen we rekken vol van deze mysterieuze potjes tegen. Er staan er zoveel dat het wel een echte lekkernij moet zijn. Elke Australische Jan met de Pet, dat moet dan de "Chad with the tatoo" zijn, vertelt ons dat ze er zot van zijn. Maar dat je ermee moet opgroeien, want anders kan je het gewoon niet lekker vinden ...

Deze affiche vertelde ons het recept. Een dun laagje op een witte toast en smullen maar ...

Bij deze kunnen we het jullie verzekeren. De inhoud van dit mysterieuze potje, met opschrift "concentrated yeast extract", is echt niet binnen te krijgen.

De vegemite is alvast iets wat we niet zullen missen nu we Australie verlaten hebben ...

Waar zou u kruipen?

2008-11-21T00:59:00.000-08:00

Waar zou u kruipen als u beslist te gaan wonen op het mooie stukje grond op deze foto?

Onder de grond? Goed idee! Dat is immers net wat de inwoners van het dorp White Cliffs gedaan hebben. Bij temperaturen die 's zomers makkelijk over de 50 graden gaan is dat maar goed ook. Wij verbleven er in het underground motel en moesten zowaar onze 'lichte souspull' bovenhalen. De temperatuur in het hotel is altijd 21 graden.

De enige reden om buiten te komen - naast om te gaan zoeken naar ertsen, opalen en ander waardevols - is om te genieten van de prachtige zonsondergang vanop het 'dak' van het hotel.

Ondertussen hebben we White Cliffs - 70 inwoners - omgeruild voor Sydney - op 70 inwoners meer of minder komt het niet aan. In onze brievenbus vonden we een hele stapel kaartjes. Ze waren allemaal leuk en origineel! Merci.

STEMMEN MAAR, STEMMER!

2008-11-12T21:41:00.001-08:00

Een jaar lang verzamelden wij - samen met jullie, dank daarvoor! - de gekst geklede toeristen. Vreemde haarsnitten, roze kledingstukken, bizarre hoeden, witte sokken, lokale klederdrachten of hangmatten. Allemaal passeerden ze de revue. NU is eindelijk het grote moment aangebroken! 50 kandidaten zullen meedingen naar de titel van foutst geklede toerist 2008.

We kunnen maar drie dingen zeggen: Stem, stem en STEM! We stemmen in 2 rondes. Tot 1 december stemmen we op 50 kandidaten. De DRIE kandidaten met de meeste stemmen gaan naar de eindronde. KLIK HIER OM TE STEMMEN!

Ons arsenaal aan foute toeristen bestaat uit meer dan 50 foto's, natuurlijk. Daarom, als ode aan de verliezers, deze foto's die de eindronde net niet haalden ...

Het bouwvakkershemd is niet bepaald hip te noemen. (de paarse baret en bril met kleppen ook niet, trouwens ...) Als bescherming tegen koude wind is en blijft het echter nummer 1!

Deze opvouwbare hoed lijkt op het eerste zicht heel fout. Dat geven we toe. Tot je begint te merken dat half Azie ermee rondloopt. Dan zal het wel aan ons liggen, zeker ... Een rage die nog naar Belgie zal overwaaien! (net zoals het koordje met 2 knijpers om ervoor te zorgen dat je hoed niet gaat vliegen, trouwens.)

Hetzelfde verhaal voor de paraplu. Of moeten we parasol zeggen? Lijkt fout als het niet regent, maar is Azie vervangt de paraplu de zonnecreme. Ze bestaan in de meest verfijnde, en niet-waterdichte, designs.

Het netje tegen de vliegen - dat denken we toch - is geen zicht, maar heel praktisch. U ziet op deze foto ook de zonnebeschermende cape en opnieuw de paraplu/parasol.

De toerist die graag laat zien waar hij vandaan komt. Deze vrouw loopt in China rond met een Amerikaans petje. Om duidelijk te zeggen: ja, ik kom uit het land van Bush. Het is trouwens een trend bij Amerikaanse toeristen om met een Canadees vlaggetje opgenaaid te lopen om geen opmerkingen te krijgen. Echt waar. (En jawel, de vrouw op de foto heeft ook met een wandelstok/klapstoel. Een klassieker onder de touringreiziger boven de 70.)

Witte sokken zijn fout, maar populair. Er zitten drie foto's van witte sokken in de finale. Deze man krijgt gratie.

Roos kan fout zijn, maar sommige mensen staan gewoon met roos ...

By the way, alles goed met ons in Australie. (al is 40 graden wel wat veel van het goede ...)

Niet te missen straten

2008-11-04T23:40:00.000-08:00

Deze week passeerden we twee niet te missen straten voor de toerist in Australie. De eerste is een van de beroemdste straten ter wereld: Ramsay Street. (waar The Neighbours wonen) Deze straat bleek in 't echt gewoonweg niet Ramsay Street, maar Pin Oak Street te heten. Maar niet getreurd, wij er naartoe. En wat bleek: er is niet echt veel te zien ...

Maar net uit beeld van deze foto: een bus toeristen op Neighbourstoer! Jawel, deze toeristen krijgen een gegidste rondleiding door een straat van zes huizen. De gids heeft natuurlijk een bordje met 'Ramsay Street' erop, zodat iedereen op de foto kan voor het huis van Harold, Madge en de Robinsons in de echte straat.

De tweede niet te missen straat is de Hauptstraße in Hahndorf. Hahndorf is een van de overgebleven authentieke Duitse dorpen in Australie. En wat schaft de pot daar? Bratwurst, Sauerkraut, Mostrich und Bier, verständlich!

Dieren fotograferen: LES 1

2008-10-29T19:36:00.000-07:00

Echte dierenliefhebbers als we zijn, gingen we de voorbije dagen dieren in hun natuurlijke habitat spotten. Wij hebben echter geen baard zonder snor, geen verrekijker, geen groene camouflagekleding, zoals een echt dierenspotter dient te hebben. Bovendien hebben wij geen lens van een halve meter en al helemaal geen ervaring met het fotograferen van wilde dieren. Daarom krijgen jullie van ons drie lessen die we deze week geleerd hebben. En drie foto's getrokken van brochures of affiches, omdat het ons niet gelukt is het dier in kwestie op de gevoelige plaat te leggen ...

1. TREK OP TIJD

Als je een walvis wil trekken, duw dan op het knopje als de walvis bovenkomt, of als het fonteintje spuit, en niet net erna. Onze dag walvisspotten leverde een 80tal foto's op van een mooie blauwe zee. En toch zagen we tientallen walvissen - en babywalvisjes! - vlak naast de boot zichzelf ronddraaien, water spuiten, hun staartvinnen showen, ... Kortom: het was prachtig, maar er zijn geen deftige foto's.

2. TREK GEEN ANGSTIGE DIEREN

De mini-pinguins - jawel, er zitten pinguins in Australie - op onderstaande foto komen dagelijks met honderden uit de zee om zich naar hun nesten te haasten. Dit is een heel schattig zicht. (er is zelfs een tribune gebouwd om deze 'pinguinparade' te bekijken.) De pinguins, slechts 30 cm groot, zijn heel angstig, omdat ze aan land niet meer gecamoufleerd zijn. Ze komen pas uit het water als het donker is, groeperen zich en lopen echt naar hun nesten. Jammer genoeg durven ze dus ook niet uit het water komen als er horden toeristen foto's zitten te trekken. Niet geschikt voor dierenfotografen dus.

3. TREK GEEN UITGESTORVEN DIEREN

In een klein deel van Australie (Zuidwest Gippsland om precies te zijn) leeft - of beter leefde - de reuzenregenworm, ofte de megapier. Dat moesten we gaan bekijken - dierenliefhebbers als we zijn! In een dorp van drie huizen vonden we inderdaad het Giant Worms Museum. (Dat overigens zelf de vorm heeft van een pier. Geweldig!) Niemand weet hoe het komt dat ze zo groot zijn, maar het is waar. In deze streek zijn in de jaren '60 pieren van 3,5 meter (!) gevonden. Jammer genoeg is er nooit een ernstig wetenschapper gevonden die de beesten wilde onderzoeken. Het museum heeft tot eind jaren '90 enkele exemplaren in leven kunnen houden, maar nu zijn ze er dus niet meer.

Aussies XL

2008-10-20T22:09:00.000-07:00

In Cairns stapten we in een tinny* om the Great Barrier Reef te bezoeken. En groot is dat zeker! Meer dan 2000 k's* lang. De zee was niet zo rustig. Heel wat medepassagiers - waaronder enkele kiwi's* - konden hun brekky* niet binnenhouden. Maar, no worries*, we snorkelden de hele dag tussen Nemo en zijn vrienden. Adembenemend, oftewel awesome*!
Zes dagen na dit onderwateravontuur hadden we tickets geboekt voor een van beste artiesten aller tijden (Goran Bregovic, de balkancomponist bij uitstek) in een van de mooiste zalen ter wereld (Sydney Operahouse). Wat bleek: Sydney en Cairns liggen 2600 (!) k's uit mekaar. Australie is behoorlijk groot. Een kort intermezzo om de grootte van dit land te illustreren. Begin jaren '90 registreerden de geigertellers in Australie een uiterst vreemde trilling in centraal Australie. De trilling stemde overeen met de inslag van een meteoriet, maar er was geen krater te vinden. De enige getuige was een vrachtwagenchauffeur die midden in de woestijn een piss* (middy* of pot*) aan het drinken was. Zijn glas schokkelde van tafel. Dit voorval werd verticaal geklasseerd, omdat men de verklaring niet vond. Enkele jaren later vond de aanslag met gas plaats in de metro van Tokio. De sekteleider bleek een onmetelijk groot gebied in centraal Australie te bezitten. Men ondekte dat deze man een atoombom getest heeft die hij later voor Tokio wilde gebruiken. Het is de enige prive-atoombom-test tot hiertoe en het heeft plaatsgevonden zonder dat iemand het merkte. Daar heb je dus een groot land voor nodig ... Soit, wij hebben het doorgereden van noord naar zuid om Bregovic bezig te zien in The Operahouse in Sydney. En reken maar dat het de moeite was, mates*!

Australie is toch een duur land voor budgetreizigers als de Vermeulens? Waar zouden die twee toch slapen? Wel, dit is ons hotel voor 2 maanden Australie:

Maar: no worries! We gooien een steakske op de barbie* en trekken een pot piss* open. En ons tentje houdt de mossies* buiten.
Een kleine extra om te bewijzen dat we ze - levend, niet dood langs de weg - gezien hebben. Deze vier roos* zagen we tijdens een bushwalk*:

* Australische woordenlijst

Aussies: Australiers
tinny: bootje (ook wel: blikken doosje zoals sardientjes in een tinny)
k's: kilometers
kiwi's: zo noemen de Aussies de inwoners van Nieuw Zeeland
brekky: ontbijt
no worries: gebruikt een Australier in elke zin en betekent bvb ok, ja, graag gedaan, ...
awesome: komt ook in elke Australische zin voor en betekent alles tussen goed en supermegaformidastisch.
piss: bier
middy: klein pintje
pot: groter pintje
mates: zo spreekt een Australier iedereen aan (uitspraak: maaaaaaaaaaaaaaaates)
barbie: barbecue, de Australiers eten het liefst drie keer per dag worstjes op de barbecue
mossies: mosquitos oftewel muggen
roos: Australisch voor kangoeroes
bushwalk: 'bush' is alles wat 'niet stad' is. Een bushwalk is dus een stoer woord voor een boswandeling. De Aussies vinden het awesome!

Stuur eens een kaartje!

2008-10-13T21:32:00.000-07:00

Jawel, beste lezer, we verwachten weer wat inbreng van JOU. Negen maanden hangen we al rond en nog niemand stuurde ons een kaartje. Ah neen, jullie wilden allemaal wel, maar kennen het adres niet. Wel, hier komt het: VERMEULEN Klaas en Marijke, c/- post restante, Sydney NSW 2000, Australia. (geen grapjes in het adres maken, want dan komt het niet toe) En niets voor niets natuurlijk. Iedereen die ons een kaartje stuurt, krijgt er eentje terug! En alsof dat nog niet de moeite is, krijgt de leukste kaart een plaats op de site. OPGELET: We legen onze bus op 23 november. Je verstuurt dus best voor 9 november! En wat kan dat kosten? 90 eurocent voor een kaartje of brief onder de 50 gram en je bent er vanaf! Sturen maar!

Wij liggen erop te wachten ...

Ligt Australie in Azie?

2008-10-06T18:25:00.000-07:00

De Vermeulens gaan op reis naar Azie en dan zitten ze ineens in Australie. Australie ligt toch niet in Azie, horen wij de alweer erg aandachtige sitebezoeker al denken. Dat klopt. Australie is een land dat ons WEL wilde binnenlaten. Dat kan van de Russen en de Oezbeken alvast niet worden gezegd. En ons hoort u niet klagen. Wel integendeel:

Ons toertje in the Northern Territories zit er ondertussen al op. En wie Northern Territories zegt, roept - naast termieten, bushwalks, Outback Jack, a lot of beautiful nothing, 45 graden, zatte aboriginals en bosbranden - natuurlijk onmiddellijk KROKODILLEN. En die zijn er genoeg. We zagen heel wat in het wild. Maar de leukste zijn degenen die kunstjes kunnen. De krokodil op de foto sprong verschillende keren naar een dikke vette biefstuk - geen levende kippen deze keer - aan een vislijn. Het arme beest heeft het vlees niet gekregen, maar wij vonden het heel leuk.

Zwemmen in Australische rivieren is niets voor mietjes. Deze bordjes zeggen dat je wel mag zwemmen. Maar dat je moet oppassen ... En zwemmen hebben we gedaan! Spannend ...

Als bonus een filmpje van de omgeving hier. Nu weten jullie wat we bedoelen met 'a lot of beautiful nothing'.

Op reis in Singapore

2008-09-23T00:19:00.000-07:00

Waarom op wereldreis gaan als je de wereld in een enkele stad kan vinden? Tja, ... dat vroegen wij ons ook af in SINGAPORE!
Van de luchthaven gingen we naar de Moslimwijk. Ons hotelletje: in een autovrij straatje, vlakbij de Sultanmoskee, die plaats biedt aan 5000 gelovigen. Van hier te voet naar de Indische wijk. De geuren en kleuren van de voorbije twee weken waren zeer herkenbaar ... Onderweg was het constant van "Hello sir, you want Thai massaaaaage ...?" 's Avonds toch maar fish en chips gegeten.

De volgende morgen naar Chinatown. Een verrassend hippe - en dus onchinese - wijk. Een Chinese ober bood ons z'n menukaart aan op straat "Do you want to, buuuurrpss, eat in my restaurant?" Toch iets typisch aan Chinatown. Niettegenstaande onze tempelitis zijn we onderweg twee Chinese tempels, een Hindoeheiligdom en een moskee binnengelopen. Pasta bij de Italiaan als middagmaal. Met de metro naar het shoppingdistrict, tussen hippe vrouwen met hoofddoek, Indiers met dikke snorren en gsm-ende Chinezen.In de namiddag wat verkoeling gezocht in de cinema (meer dan 10 graden zal het er niet geweest zijn ...) voor een echte Amerikaanse blockbuster. ('Mirrors' met Kiefer Sutherland: niet echt een topper.) 's Avonds een couscouske in onze wijk, na zonsondergang want het is ramadan.

En waar we al maanden naar uitkeken: vol-au-vent met frietjes en een frisse Leffe of Chimay.

Als je ooit in Singapore komt (en dat kunnen we zeker aanraden!): Restaurant Oosters, Kerkstraat 25, Singapore.

Afscheid

2008-09-18T06:20:00.000-07:00

Varanasi is de stad van het afscheid. In deze heilige stad aan de Ganges nemen de Hindoes afscheid van hun overledenen. Langs de oever van de rivier zie je brandstapels waar de lichamen worden verbrand. De familie koopt een 300 kilogram hout, legt het samen met het lichaam op de brandhaard en de restanten gooit men in de heilige rivier. De uitvoering van dit ritueel maakt dat de overledene reincarneert. Als zijn 'karma' slecht was kan hij gestraft worden met een nieuw leven als dier, een goed karma zorgt voor een nieuw leven als succesvol zakenman bijvoorbeeld.

Een hindoe dient te baden in de Ganges. Dit lijkt voor ons onrein. (zeker gezien koeien en kinderen niet worden verbrand en integraal in de rivier verdwijnen.) Voor een Hindoe maakt het baden, en zelfs het drinken van het Gangeswater, de cirkel rond. Op die manier komen dood en leven met mekaar in aanraking.

Ook voor ons was Varanasi een plaats van afscheid. Na twee weken rondtoeren in Indie met ons moeder en vader zijn we ondertussen weer met z'n tweetjes. En al bij al is een huwlijksreis zonder (schoon)ouders toch iets gangbaarder ...

Tijdens onze dagen in Indie kwamen we veel zaken tegen die voor ons echt onbegrijpelijk zijn. Je wordt geconfronteerd met een compleet andere wereld. Ondertussen zijn we in het - toch behoorlijk verwesterde - Singapore. Op onze eerste dag: wederom iets onbegijpelijk! Jawel, dit zijn twee halve liters Hoegaarden ...

Hot, hotter, hotst!

2008-09-10T08:36:00.000-07:00

Hot news uit India:

De Vermeulens (uitgebreid met Josee, Hugo en Satnam) hebben het nog steeds hot in Indie. En zij niet alleen. Ook deze Brahman heeft het hot en is dus behoorlijk hot.

Met onzen hotto hotsen we nu al acht dagen van hot naar her. Waar we ook gaan langs Indische wegen, komen wij steeds de hotste Hod* Ganesh tegen. De Indiers lopen al elf dagen warm - eigenlijk hot - voor hun lievelingshod met olifantenkop. Ze vieren zijn verjaardag. Hij eet alle snoepjes op, lust graag een hotcemel en brengt geluk. De Indiers zijn door het dolle heen, en wij ook.

Zo mogelijk nog hotter is het eten. Hot en spicy, maar wel lekker. We bestellen dal en thali en paneer masala en nan alsof we echte Indiers zijn. In een restaurant hadden ze zelfs hotsepot. En de beste remedie tegen de hitte is een pot hot tea in het hotel.

Vandaag bezochten we de hotste tempels van Indie. De foto spreekt voor zich ...

En wie is die Satnam uit de eerste zin? Die jongen moet ons ochhot och here door de chaos van het Indische verkeer navigeren. Die Indiers rijden echt als zotten en soms denken we "er botst een hottentot op onzen hotto gedomme."

*Hod is Westvlaamse uitspraak.

De 10 eerste indrukken

2008-09-02T07:13:00.000-07:00

Druk, druk, druk!

Te veel mensen

Waar is het respect voor de zwakke weggebruiker?

Koeien en andere vlaaien (ook menselijke...) op straat

Spuwende, plassende en k***ende mensen

Stikkend heet

Onophoudelijk lawaai (ronkende airco, verkeer, imams, toeters en bellen, loeiende koeien, ...)

Ongedierte

Spicy food!

Overal tempels (aiaiai gevaar voor tempelitis)

Maar dit is allemaal niet erg, want

Gezellige drukte

Bont gezelschap van vriendelijke mensen

Met de tuktuk geraken we overal

De koeien eten het afval op

We zijn - voorlopig - nog nergens in getrapt

Beter weer dan in Belgie

Geen wekker nodig, imams doen het werk

We maken van een mug geen olifant, want we zijn op vakantie

Indisch eten is echt wel lekker

Morgen groot Ganeshfestival in en rond de tempels. Wij vieren mee!

Dit zijn de eerste Indische indrukken van Hugo en Josee. Wat gaat dat nog worden de komende 2 weken?

Tempelitis

2008-08-26T08:00:00.000-07:00

Tijdens het langdurig reizen kunnen verschillende ziekten de kop opsteken. Tempelitis (Tempelus Fatigus) is een van de meest voorkomende. De zieke in kwestie verliest de interesse in het bezoeken van godsdienstige plaatsen. Dit door het overdadig bezoeken van Buddhahuizen, stoepa's, religieuze pagoda's en Hindoeistische pelgrimsplaatsen.
Naar Nepal ga je ofwel voor de bergen, ofwel voor de tempels. Bergen 'bezoeken' doe je beter niet als je geen geoefend 'hiker' bent en zeker niet in het regenseizoen. Blijven dus enkel de tempels over. Ondanks onze tempelitis bezochten we er enkele tientallen. (in Kathmandu kan je niet anders. Elke straathoek heeft z'n tempel ...) Onderstaande foto's bewijzen dat de tempels in Nepal een absolute reden zijn om naar dit berglandje af te reizen.

De eerste foto toont aan dat er ook wat Nepalezen de tempels bezoeken.

... en de goden in het Hindoeisme zijn hoe gekker hoe beter ...

Shiva, een van de drie Hindoeistische oppergoden ziet u! Zijn neus is tegelijk een vraagteken (Wat is de zin van het leven?) en het cijfer 1 in het Nepalees (In het leven moet alles in eenheid zijn ...).

Wij kozen ervoor om meteen voor een uitzicht over Kathmandu te gaan. Op onderstaande foto staan er honderden tempels en heiligdommen. Zo hebben we ze meteen allemaal gezien. En konden we met een gerust hart naar Indie vertrekken. (voor nog meer tempels ...)

Terug thuis ...

2008-08-17T06:11:00.000-07:00

Voila! We zijn terug thuis in Brussel.

Hahaha! Hahahaaaah! Beste lezer, U bent weer helemaal in de maling genomen. China is het land van de namaak. Een fake Manneken Pis kon natuurlijk niet ontbreken. En ze hebben hem meteen nóg groter gemaakt dan de echte ...

China is deze dagen meer dan anders ook een land van geloof in de toekomst. De Olympische Spelen markeren de geboorte van het nieuwe China. Van een China vol zelfvertrouwen. En van een land dat fier is op het feit dat ze meer gouden medailles zullen halen dan Amerika en al de rest.

En voor Belgie hebben we alvast een wierookstokje - of zeg maar wierookSTOK - gebrand in de hoop dat wij toch ook een medaille zouden halen ...

China met blauwe luchten

2008-08-10T09:22:00.000-07:00

Terwijl het op de Olympische Spelen alsmaar regent, blijven de luchten in het Westen van China lekker blauw. (Het is hier woestijn voor iets, natuurlijk.)

De Chinezen bouwden door de eeuwen heen zo'n 25000 kilometer muur in totaal. Marijke zit hier op het meest westelijke stukje dat er nog te vinden is. Dit torentje is met andere woorden het dichst bij Belgie liggende stuk muur. (om de Chinakenners even voor te zijn: er zijn stukken die nog westelijker liggen, maar dan spreken we meer over lemen bermen en niet over echte muren.)

De Chinese muur was natuurlijk niet helemaal gesloten. Af en toe was er een gaatje waarlangs niet-Chinezen binnenkonden. Een van de belangrijkste poorten in de Chinese muur is die van Jiayuguan. Langs deze poort kwamen de handelaars op de zijderoute vanaf de 14de eeuw China binnen. Ze is gelegen midden in de oneindige nietsheid van de Gobiwoestijn. De poort werd destijds door de Ming-dynastie ook gebruikt om misdadigers het land uit te zetten. Overleven buiten de muren was onmogelijk.

Vandaag de dag is overleven buiten de muren perfect mogelijk. Een fris pintje met zicht op een van de droogste plekken ter wereld, wat moet een mens nog meer wensen op z'n verjaardagsfeestje.

Tenslotte nog een foto van een van de weinige Engelstalige menukaarten die we zijn tegengekomen in China. We moeten het toegeven: de "burn the fatty intestine" en de "return to the meat" waren erg lekker!

Geen goed idee ...

2008-08-01T04:35:00.000-07:00

Geen goed idee om een zonverduistering te gaan bekijken in de stad "having the world's most polluted atmosphere". (volgend het World Resources Institute, Wahington). We namen deze foto daarnet in Lanzhou, enkele minuten voor de zonsverduistering. De smoglaag is hier te dik om ook maar een straaltje zon te zien.

Het was wel de moeite om het hier anderhalve minuut pikdonker te zien worden. Dat er tijdens die anderhalve minuut op dit levensgevaarlijke kruispunt geen ongelukken zijn gebeurd mag een wonder heten ...

En wat ook de moeite was: de man van het winkeltje waar we voor 2 yuan (0,20 euro!) een pint kochten zette prompt z'n tafel en twee stoelen buiten. Zo konden ze de zonsverduistering in alle comfort meemaken. De Chinezen behouden - met voorsprong - hun eerste plaats als vriendelijkste volk van Azie.

Het kruispunt

2008-07-30T06:48:00.000-07:00

Op de foto hieronder zie je een kruispunt.

Deze foto is getrokken in Hohhot. En ja, beste lezer, het regent op dit kruispunt in Hohhot. Normaal komen er op deze site uiteraard alleen blauwe luchten. Het regent hier echter zo veel dat dit kruispunt niet snel een blauwe lucht zal zien. Daarom dus een regenachtig kruispunt.

Hohhot is een stad in het Mongoolse deel van China, ten noordwesten van Peking. Toch lijkt de foto eerder getrokken in het Midden-Oosten dan in China of Mongolie. We zitten hier met andere woorden, jawel beste lezer u voelt hem komen, op een kruispunt van culturen. Hohhot is een van de vele steden waarlangs vroeger zijde, specerijen en wat nog allemaal naar Europa werd gebracht. Hoewel het echte Midden-Oosten pas 3000 km meer naar het westen begint, zijn hier de eerste tekenen al te zien. En wat nog meer is, wij gaan de komende drie weken het Chinese stuk zijderoute verkennen.

Op bovenstaande foto zie je een moslim-style poort, Chinese tekens en net erboven de vertaling in het Mongools. De Mongoolse taal is in dit deel van China erkend evenals het Mongoolse schrift - dat in Mongolie zelf reeds vervangen werd door het cyrillisch. Ingewikkeld zeg, zo'n kruispunt.

Lost in the Gobi

2008-07-23T21:10:00.000-07:00

Mongolie is een dikke 51 keer zo groot als Belgie. Bovendien wonen er maar een kleine 3 miljoen mensen. In elke vierkante kilometer wonen er gemiddeld 1,9 Mongolen. In Belgie zijn dat er 341. Bovendien ligt de tweede grootste woestijn ter wereld, de Gobi, bijna helemaal in Mongolie. Een ideaal land dus om met z'n zessen een Russische bus van 36 jaar oud in te stappen zonder deftige kaart, telefoon, gps, ...

Gelukkig hadden we den Tjittendeurt, onze chauffeur, en Mae, onze gids, bij. Mae maakte gedroogd schapenvlees voor ons klaar en den Tjitte repareerde de rokende motor, de platte band, de kapotte remmen, het water bij de benzine, de bougies, de amortisseurs en wat nog allemaal.

In Mongolie zijn er zo goed als geen wegen. Den Tjitte is een expert in het vermijden van die enkele wegen die er dan toch zijn. Zo kwam het dat hij besliste om met ons recht door de Gobi te rijden - de kortste weg. Tot hij op den duur natuurlijk helemaal niet meer wist waar we waren. Dan maar even door deze verzakking in de woestijn rijden ...

Na 5 uur graven en ploeteren in de woestijnklei, waren we weer mobiel. Na een nacht in de woestijn en een hele dag als echte padvinders sporen zoeken en kompaslopen, kwamen we eindelijk weer een ger tegen.

De Mongolen wonen overal graag, als het maar in de the middle of nowhere is. Ze zetten hun typische witte ronde tentjes (gers) het liefst op een vlakte vol kiezelsteentjes, op 2 km van de volgende ger, op 4 uur rijden van het eerste winkeltje. En ah ja, liefst ook 10 km van de dichtstbijzijnde rivier of bron ... Tafels en stoelen hebben ze niet nodig, het eten bestaat uit alle afgeleiden van kamelen-, geiten- en paardenmelk in combinatie met gedroogd vlees. Naast geit en schaap eet een Mongool ook marmot. Echt lekker was het niet, maar dat kan aan de kok gelegen hebben.

Een toilet is er in de buurt van een ger meestal niet. Maar als ze er is, is het uitzicht altijd mooi ...

Een Mongools toiletweetje: WC-papier kennen de Mongolen niet. Hiervoor gebruiken ze stenen. In Mongolie, dat vol stenen ligt, is dit wel handig. Je moet je gewoon voorstellen dat Belgie vol rollen WC-papier zou liggen ...

Na een volle week zand, kale rotsen, duinachtige zones, stekelige planten, kiezels en andere woestijnvarianten heb je de Gobi wel gezien. Maar het is en blijft een prachtig stukje van de wereld. Op onderstaande foto beklommen we een zandduin van bijna 200m hoog. Hard labeur bij 40 graden (onze thermometer heeft zelfs de 60 gehaald) en met een strakke wind. Maar echt de moeite waard!

Ondertussen zijn we weer met twee. Het obscure gezelschap, The Fellowship, zit ondertussen al tussen de Chinezen. En dat is misschien maar goed ook, want ze probeerden ons om te vormen tot echt hiking- en trekkingliefhebbers, ze probeerden ons met 2 maaltijden per dag te laten toekomen, lieten ons niet winnen met hartenjagen, stonden vroeg op en praatten net iets te openlijk over de transit.

Klik hier voor meer Mongoolse foto's.

Op stap met the fellowship

2008-07-06T09:37:00.000-07:00

Inmiddels zijn de Vermeulens hier in Mongolie verenigd met the fellowship, een obscuur gezelschap. Morgenvroeg stapt dit zestal in een Russisch buske om te gaan marmottenjagen, sandboarden, kamelenrijden, vissen, nomadenspotten en zandkamperen. Het uitgebreide verslag volgt over een tweetal weken.

Bedankt aan iedereen die de oplossing van de rebus heeft ingezonden. De trekking moet uiteraard volledig onpartijdig gebeuren. Daarom zullen we de winnaar trekken in de Gobi-woestijn. We maken de gelukkige eigenaar van de amulet bekend over 2 weken.

Summer Special online!

2008-07-04T04:54:00.000-07:00

U leest het goed, beste bezoeker, de Vermeulens Projects Summer Special staat op het wereldwijde web. In de Summer Special staat DE TOERIST centraal. De toerist trekt heel de wereld rond om foto's te trekken. Maar zelf wordt hij amper gefotografeerd. Daar wil de Summer Special iets aan doen!

Als jij deze zomer op vakantie gaat, hou dan zeker de toeristen in de gaten. Zie je een exemplaar dat de moeite waard is, trek er zeker een foto van. Je kan deze foto rechtstreeks op de Summer Specialpagina posten door hem te mailen naar klaasenmarijke.toerist@blogger.com. (alle instructies op de Summer-Specialpagina.)

Trek erop uit deze zomer, hou je fototoestel in de aanslag en help ons op die manier de toerist de aandacht te geven die hij verdient!

Op naar de Summer-Specialpagina! Klik maar op onderstaande prent!

De foutst geklede toerist heeft naast Vermeulens Projects ook de Vlaamse Media al gehaald. P-Magazine pakt uit met Las Turistas. Herkent u de man met de witte sokken? De inzender van de foutst geklede toerist krijgt een wegenkaart van Duitsland toegestuurd. Een prachtig initiatief van P-Magazine. Maar vergeet naast uw inzending bij hen ook niet uw foto's op de Vermeulens Projects Summer Special te zetten.

Op onze Aziereis zijn wij ondertussen aanbeland in Mongolie. Na het stoffige, smoggige, in-voorbereiding-zijnde Peking, genieten we hier van blauwe lucht, iets minder lawaai en eten met patatten in plaats van rijst. We bereiden hier ook volop onze 20-daagse tour voor. Over enkele dagen stappen we immers in een Russische camionette en wordt onderstaand landschap onze thuis. (foto's getrokken vanop de trein Peking-Ulaan Baator.)

Vergeet ook niet dat de deadline voor het insturen van de antwoorden op de rebus op 5 juli staat. Er is dus niet veel tijd meer om dat unieke Mao-amulet in de wacht te slepen ...

FEEST!

2008-06-27T07:34:00.000-07:00

Komt dat zien! Komt dat zien! De Vermeulens vieren feest! En dat kan niet voorbij gaan zonder toeters en bellen. We feesten om twee redenen:

Onze reis is vorige maandag zijn middelpunt gepasseerd. Jawel, de tijd gaat snel als je je amuseert. Van onze 342-dagen durende reis waren er maandag 171 gepasseerd. Ondanks het feit dat er inmiddels vier landen van de lijst geschrapt zijn, blijft er nog heel wat op staan. Na de Russen willen ook de Kirgiezen en de Oezbeken niet dat we hun mooie landen komen bezoeken. Bij de Kazachen mogen we wel binnen, maar die zijn de omweg niet waard ... Gelukkig zijn er nog de Indiers, de Nepalezen, de Maleiziers en nog heel wat anderen.

Een tweede reden voor een feestje: Volgende week lanceren we de Vermeulens Projects Summer Special. In dit gloednieuwe concept zal de toerist centraal staan. Veel kunnen we nog niet verklappen. Wat we je wel al kunnen aanraden: loop voor je op reis vertrekt naar de Fnac en koop een paar extra geheugenkaarten voor je fototoestel, want we rekenen op jullie hulp.

Om dit feestje te vieren geeft Vermeulensprojects dit unieke Mao-amulet aan een van de trouwe bezoekers. Zoals je op de foto kan zien is het van onschatbare waarde.

Al wat je moet doen is onderstaande rebus oplossen en het antwoord doormailen naar klaasenmarijke@gmail.com. Uit de juiste antwoorden die binnenkomen voor 5 juli trekt onze onschuldige hand 1 winnaar. Hij of zij krijgt het amulet per post opgestuurd! Puzzelen maar!

Bureaucra-POEZIE!

2008-06-22T05:59:00.000-07:00

Van al het onderstaande hebben we geen foto's getrokken gehad
Daarom eerst eentje van de Verboden Stad

We gingen een treinticket naar Mongolie kopen
Dat is niet van een leien dakje gelopen

Eerst bus 9 naar het station Peking West
Die keuze bleek niet al te best

Na een lange rij tussen de Chinezen
Heeft ze ons naar Peking Centraal doorverwezen

Op bus 297 zaten we als sardientjes
Bij 40 graden tussen allemaal Chinese vriendjes

Aan het loket in Peking Centraal
Zei de man "wij verkopen niet internationaal"

Kijk, het zit zo
We moesten naar een speciaal tickettenbureau

En wie lopen we daar tegen het lijf, guess who
Het was Louis Theroux!

Er rijden niet veel treinen, wel op 1 juli
Dat wisten we eigenlijk nog nie

We hebben vanaf 1 juni een visum voor 30 dagen
Zal het dan op 30 juni of 1 juli verdagen?
Dat moesten we even navragen ...

De zuurpruim in 't kantoor zei "dat kan ik jullie niet vertellen"
Jullie zullen even naar het Public Securitybureau moeten bellen

"Sorry, wrong number" kregen we altijd te horen
Nu moesten we de zuurpruim haar rust verstoren

"Kunt u dit telefoontje voor ons in het Chinees doen?"
"NEE." Ook al had ze niets anders te doen

Een uurtje later stonden we na bus en metro
Voor een Engelstalige dame in het Public Securitybureau

"Kunnen wij op 1 juli op de trein?"
"Ja, nee, zeker kan ik daarvan niet zijn."

Het is echt haar verantwoorlijkheid om die info te geven
Wat doet die daar, gewoon zitten een uur of zeven

We moesten bellen naar de grenspost
Waar je per telefoon ook weer niet binnenkost

Dan maar terug om het ticket te gaan kopen
Maar natuurlijk was het loket niet meer open ...

Tja, China gaat naar verluidt
Soms niet voor-, maar achteruit ...

Op safari

2008-06-15T06:56:00.000-07:00

Siberie is tot onze grote spijt van de reisroute geschrapt. Om toch iets Siberisch te doen, bezochten we het "Siberian Tiger Park" in Haerbin. Hier probeert men tijgers te kweken om ze dan later los te laten in de Siberische wouden. (ook plezant als je daar in een van die wouden woont, maar soit)

Het concept voor de bezoekers is een omgekeerde zoo. In een kooi op wielen worden de toeristen (wij twee, dus) door een gebied vol tijgers gereden. De tijgers bleken alvast niet erg geinteresseerd in twee passerende blanken ...
... tot de chauffeur van ons buske met een kip op de proppen kwam! De tijgers, rechtopstaand toch een pak groter dan een mens, stonden snel met z'n allen aan de draad te kwijlen. Het arme kipje heeft het aan de andere kant van dit luikje niet meer dan een paar seconden uit gehouden.
Een tijger lust natuurlijk wel wat meer dan een kipje alleen. In onderstaand filmpje zie je Marijke een biefstuk voederen aan de levensgevaarlijke Siberische tijger.

Het China van vandaag

2008-06-06T23:54:00.000-07:00

Vandaag brengt Vermeulens projects u drie foto's, begeleid van verhalen uit het China van vandaag.

1. OP BEZOEK Op onze treinrit van Qingdao naar Yantai ontmoetten we Xiao Xin (tweede van links op de foto). Zij hielp ons met het bijschaven van onze kennis van het Mandarijns. De hele wagon genoot mee van Klaas die tot tien telde in het Chinees.
Xiao Xin bood ons aan om op bezoek te gaan bij haar ouders. Wij gingen met plezier op dit aanbod in. We stapten samen met haar af in een stationnetje in the middle of nowhere. Het was ons direct duidelijk dat dit echt een plaats was waar ze nog nooit een blanke gezien hadden. Een fiere chauffeur bracht ons met z'n buske enkele dorpen verder. Hier geen asfalt op de weg, geen wegwijzers in ons schrift, geen tekenen van kapitalisme. Het huisje van haar ouders bleken drie kleine ruimtes. Er was geen verwarming, geen tafels en stoelen, geen vorm van enige luxe. Koken gebeurde op een houtvuur, de elektriciteit beperkte zich tot 1 peertje in de 'living'. Zo primitief hadden we ons het platteland niet voorgesteld. (de toiletverhalen houden we voor aan de toog.)
De gastvrijheid van dit gezin stond in schril contrast tot hun levensstandaard. Fier als een gieter stelden ze ons voor aan tantes, grootouders, ... We kregen een overvloedige maaltijd van kersen, vers klaargemaakte vis, ei met paksoi, gebakken nootjes en mega-dumplings. Bier en brandewijn mochten zeker niet ontbreken!
Op de foto zien jullie Marijke, Xiao Xin en de schattige ouders. (Mr John en z'n vrouw)

2. STAD IN OPBOUW

Na ons nachtje bij de ouders van Xiao Xin waren we toch blij dat we weer even naar de stad konden. Aangekomen in Yantai bleek dat een tegenvaller te zijn. In deze stad staat bijna niets meer recht. Alles, van straten tot pleinen, van station tot passagiershaven, van winkel tot huis, wordt er onderworpen aan een facelift van Chinees formaat. Van renoveren hebben de Chinezen nog nooit gehoord. Enkel 'platgooien' en 'opnieuw bouwen' staan in het woordenboek. De foto toont het uitzicht vanuit onze hotelkamer. (gelukkig was het hotel zowat het enige gebouw dat er nog stond) Gezellig is anders, dus dan maar snel een bootticketje naar onze volgende bestemming gaan kopen.

3. HET CRUISESCHIP

De volgende stad op onze route is enkel te bereiken via boot. De trage boot naar Dalian is de goedkoopste optie en doet er 'maar' zeven uur over. We kochten twee ticketjes in de 'hard seat-klasse'.
Aan boord gekomen bleek deze vorm van transport al snel onze ergste verwachtingen te overtreffen. Dit is een afgedankt cruiseschip dat nu volgestouwd wordt met passagiers. Hoewel we een kaartje in 'hard seat' hadden, bleken er helemaal geen zitplaatsen te zijn. De bankjes in de 'cocktailbar' werden verkocht als bedden. De rest van de Captains' bar was gevuld met mattekes die te koop aangeboden werden. (zie foto en let op de discolichten die nog aan het plafond hangen.) Dan maar wat in de gang gaan zitten tussen bomma's die lagen te slapen op kranten, groepjes luidruchtige venten die (om 8u30) al aan de 4de halve liter pils zaten, onvriendelijk personeel en viezigheid uit plastieken zakjes etende gezinnetjes. Na een goed uur varen ging de sirene en begon het personeel zenuwachtig rond te lopen. Hmm, niemand van de passagiers panikeert, dus het zal wel niets zijn. Bij de derde sirene kwam er een agent onze paspoorten controleren. (Gelukkig kon een man die Klaas twee dagen eerder op de trein tot 10 had zien tellen de agent verzekeren dat wij 2 vriendelijke Belgen zijn.) De tien starende Chinezen werden er al snel twintig. Dan maar gevlucht naar de bar, twee vrije mattekes ingepalmd tussen snurkende madammen en de rest van de overtocht proberen te slapen. Aangekomen in Dalian bleek het hier een van de aangenaamste steden van China te zijn. (nu zitten we zelfs in een bar waar er keuze is tussen 100 soorten koffie met een kanneke van een liter voor onze neus!) De boottocht was dus zeker niet voor niets.

Wir haben einen Besuch nach Qingdao gemacht

2008-06-03T06:11:00.000-07:00

Een Duitse stad in China? Die mocht zeker niet ontbreken op onze reisroute! De stad Qingdao is eind 19e eeuw gekoloniseerd door Duitsland. En dat is er nog aan te zien. De Duitsers lieten Kirchen, Rasthausen, Herbergen enzomeer na. De bewoners eten honderd jaar later nog steeds een Chinese variant van bratwurst en schnitzel.Duitsers zijn Duitsers, dus ook een brouwerij mocht niet ontbreken. In 1903 richtten zij in Qingdao de inmiddels beroemde Tsingtao-brouwerij op. Vandaag is Tsingtao het meest gedronken bier in China en het 10de meest gedronken bier in de wereld. Gisteren bezochten we de brouwerij. (Zie foto)

Kunnen jullie de Chinees op onderstaande foto helpen zoeken naar alle blikjes Tsingtao die in zijn Duitse stulp verstopt zijn?
De prachtige stad Qingdao huisvest alle watersporten van de Olympische spelen. Er wordt hier met man en macht gewerkt om alles piccobello in orde te krijgen tegen 08/08/08. Jullie zullen in augustus de naam Qingdao dus zeker nog horen vallen!

Rauw, rauwer, rauwst.

2008-05-24T06:22:00.000-07:00

Geen vol-au-vent met friet of stoemp-sausisse in Zuid-Korea. De Koreaanse smaakpapillen houden duidelijk van andere smaken dan de Belgische.

De Koreanen houden van al wat uit de zee komt. Hoe kan het ook anders met zoveel kust? En ze lusten het rauw. Wieren, alle soorten vis, mosselen, krabben, inktvis, het gaat allemaal recht van de zee naar het bord. En we spreken hier niet over vijf sushi's als hapje. De Koreanen kopen ettelijke levende vissen bij de visboer voor het restaurant en laten ze binnen bereiden. (bereiden = vakkundig in stukken laten snijden) Het resultaat is dan bijvoorbeeld onderstaande schotel.
Maar het kan natuurlijk nog verser. Het liefst eten de Koreanen hun zeevruchten levend. Wij kregen levende oktopus en twee weekdieren die we niet kennen voorgeschoteld. De oktopus is de absolute favoriet. De tentakels worden afgesneden en meteen geserveerd. Het is de kunst om ze zo snel mogelijk te consumeren. Hoe sneller je ze opeet, des te sterker is het zuigeffect van de zuignappen op je gehemelte. Een heerlijke gastronomische - maar verdomd taaie - sensatie. De oktopussen verdwijnen naar de maag begeleid van glazen vol Soju, de lokale vodka.

Hetgeen niet echt rauw consumeerbaar is, wordt in de soep gegooid. Deze soep krijg je opgediend na het 'rauwe gedeelte'. Veel vissmaak heeft zo'n soep niet, want ze is uitzonderlijk pikant.

We hebben nog enkele culinaire foto's met een beetje uitleg in de rechterbalk geplaatst. Wie graag recepten wil om het zelf te proberen: mail ons gerust!

'Dikke' fun!

2008-05-16T05:08:00.000-07:00

Bedankt, trouwe lezer, voor de spannende verhalen bij onze foto's. We hebben ze met veel plezier gelezen en gedroomd dat we ze echt meegemaakt hebben. Hier volgt de naakte waarheid:

DE CAMPING

Japan is een duur land. Kamperen leek ons een leuke manier om het eens wat goedkoper te doen. En leuk was het zeker en vast. (alleen wisten we toen nog niets van de nachtvorst ...)

DE ZANDBERGJES

De Japanners gebruiken de vulkanische activiteit van hun eilanden graag voor helende doeleinden. Er zijn tal van warmwaterbaden, modderbaden en - zoals op de foto - zandbaden. Je gaat gewoon in het warme zand liggen en een lieftallige dame komt je helemaal onderscheppen. en dan: zweten maar!

DE MAZDA

Recordfreaks als we zijn, konden we de langste assemblagelijn ter wereld niet laten liggen. Die van de Mazdafabriek in Hiroshima is liefst 7km lang! De foto is getrokken in de Mazda-toonzaal. En onze volgende auto wordt natuurlijk een Mazda ...

Wie Japan zegt, denkt natuurlijk aan SUMO! Het grote kampioenschap van Tokio was net bezig als wij er waren. We waren erg onder de indruk van deze toch wel speciale sport. De foto's en het filmpje spreken voor zich!

Het werk is aan u!

2008-05-09T04:21:00.000-07:00

Jawel beste lezer, deze keer is het werk aan u. Wij nemen een weekje blog-conge en JIJ maakt het verhaal. Wie doet mee?

Hieronder drie willekeurig foto's van onze eerste week Japan. Reactiegewijs mag jij het verhaal erbij verzinnen. Wij zijn alvast benieuwd ...

Een reactie posten doe je door net hieronder op de datum te klikken. Posten maar!

Geert en Hilde in China

2008-05-01T06:27:00.000-07:00

Welke betere manier om te reizen bestaat er dan met de tripstick in de hand? Inderdaad, geen enkele! Geen reisgids, geen plan, de tripstick bepaalt de richting!

In Shanghai bracht onze 'chop-tripstick' ons naar een postkantoor. U zou - terecht - kunnen denken: saaier kan niet. Welnee, de tripstick zorgde voor een eerste verrassing. In het postgebouw bevond zich het museum van de post. Met op het dak een prachtig dakterras met view over Shanghai. Eerste keer bedankt, tripstick!
Onze tripsticktocht door Shanghai bracht ons vervolgens naar een Oeigoers restaurantje (roze worst, naar-anijs-smakende sojascheuten en een gepekeld ei), en naar een tickettenbureautje voor het circus (voorstelling de dag erna was ongelofelijk de moeite). Vervolgens bracht hij ons naar het echte oude Shanghai (volgende dag naar het 'oude' Shanghai voor toeristen, lees souveniershops) en naar een aantal platgegooide stadsdelen. Wederom heel erg bedankt tripstick!

Ook in Chongqing maakten we gebruik van de tripstick om ons de weg te wijzen naast de platgetreden toeristenpaden. En met succes! Hij wees ons de weg naar de Chinese foor.
Alle versies van de ons bekende kramen waren aanwezig in Chinese vorm. Het viskraam had echte vissen, het schietkraam echte ballonnen. Bij het saaiste kraam, jawel het pottenkraam, kon de kermisklant naar volle blikjes bier gooien en al wat hij omgooit opdrinken. De botsauto's waren natuurlijk het grote succesnummer. Al was het piratenfeest in dit schip ook niet mis ...

Keep on tripping!

Die Chinezen toch

2008-04-23T05:38:00.001-07:00

Voor we naar China kwamen, hoorden we de ergste verhalen over de Chinezen. Ze boeren, slurpen, gaan op gore WC's, ze roepen, ze drummen, ze kunnen geen woord Engels, ... Toegegeven, er is inderdaad iets van aan. Het is anderzijds wel leuk dat ze:

de paar Engelse woordjes die ze kennen met ons oefenen
lachen met de paar Chinese woordjes die wij kennen
altijd eerlijk zijn
altijd schattig zijn
giechelen als wij eten proberen bestellen
de weg wijzen of aanwijzen welke bus we moeten hebben
of stiekem foto's van ons trekken.

Chinezen hebben daarnaast nog wel wat andere rare kantjes. Zo is er bijvoorbeeld het achteruit een berg oplopen. (vraag ons niet waarom)
Nog iets typisch Chinees is het feit dat zij perfect tegen lawaai, slecht afgestelde radio's en verschillende geluiden door mekaar kunnen. Zo staan er in het park meerdere muziekgroepjes, met versterkers, vlak naast mekaar te spelen. Voor ons klinkt dat alsof in het sportpaleis de Kreuners aan de ene kant spelen en Sylvie Melodie aan de andere kant, gemixt met die khmerband uit een van onze vorige berichten. Een Chinees kiest er eentje uit en luistert daar naar.

Onderstaand filmpje hebben we gemaakt in een park vol tempels, waar Chinese gezinnen rustig rondkuierden. Wij zijn na een half uur moeten gaan lopen ... (en neen, er is niets mis met het geluid van uw computer.)

Nog een typisch kantje van de Chinezen: de petjes! Vanaf dat er meer dan vijf Chinezen samen op stap zijn, moeten er petjes worden gedragen. Op onderstaande foto zie je de rode petjes. Samen met de witte zijn zij het populairst. Op de voet gevolgd door de gele, de oranje en de blauwe zonnehoedjes.

Ons eerste deel in China zit er bijna op. Nu zitten we in Shanghai, onze laatste Chinese stop voor Japan. Het ziet er naar uit dat Japan nog freaky'er gaat worden dan China om de weg te vinden. Als je in Belgie de trein neemt, kies je tussen IC, IR of L. In Japan kies je tussen futsu, kaku-eki-teisha, kyuko, kaisoku, tokkyu, shinkaisoku, shinkansen nozomi of shinkansen. (allemaal met eerste en tweede klasse, rokers en niet-rokers en al dan niet gereserveerde plaatsen)

De grootste ...

2008-04-16T02:23:00.000-07:00

De voorbije vier dagen vaarden we op de Yangtze-rivier, met z'n 6300 kilometer de derdelangste van de wereld. En jawel, de boot op onderstaande foto heeft ons veilig en wel van Yichang naar Chongqing gebracht.

Eerste hoogtepunt op deze cruise was een bezoek aan de drieklovendam. Dit is de grootste stuwdam van de wereld. De dam is maar liefst twee kilometer lang en 185 meter hoog. De dam zal, als ze helemaal klaar is, elektriciteit leveren voor ongeveer 130 miljoen Chinezen. De productie is ongeveer gelijk aan die van 18 kerncentrales. Door de dam ontstaat het grootste stuwmeer ter wereld. (u mag hiernaast zelf gokken hoe groot) Voor dit stuwmeer is de grootste geplande volksverhuizing ooit georganiseerd. 1,5 miljoen mensen hebben een nieuwe woonst gekregen.

Om van de ene naar de andere kant van de dam te geraken, moeten de schepen door de grootste sluis van de wereld. (92m hoogteverschil, bestaande uit 5 stukken) Vanaf 2010 kunnen schepen ook kiezen voor de grootste scheepslift ter wereld. (Jawel, Strepy-Thieux wordt van de troon gestoten.)

Hieronder ziet u een foto van ons tweetjes voor de dam ...

... jammer genoeg was het nogal mistig en bij deze is het waarschijnlijk de meest mistige foto van de wereld ...

Het waterpeil achter de dam zal eind dit jaar stijgen tot 175 meter boven de zeespiegel. (momenteel is het water reeds gestegen tot 156 meter) Onderweg zagen we heel wat compleet nieuwe steden, die net boven de 175m-grens gebouwd zijn. De huisjes op deze foto zullen er nog aan moeten geloven.
De drieklovendam is genoemd naar de drie kloven die achter de dam liggen. Wij zijn er met onze drakenboot doorgevaren. Hoewel ze enkele jaren geleden nog veel dieper waren, is het landschap nog steeds adembenemend.
Ondertussen zijn we aangekomen in Chongqing, een stadje met zo'n slordige 30 miljoen inwoners. Volgens sommige berekeningswijzen de grootste stad van de wereld. Het is een stad die sneller groeit dan ze aankan. Ontelbaar veel wolkenkrabbers, superdruk verkeer, overal wordt gebouwd en voor de rest smog. Maar wel heel boeiend!

Meer foto's? Klikken maar!

De Vermeulens in Disneyland

2008-04-08T05:42:00.000-07:00

Het lijkt een ver verleden om over onze Disneylandse avonturen te schrijven nu we terug in het 'echte' China zijn. Maar het mag gezegd: Disneyland was zalig!

Voor ons was het een zorgeloos dagje. Geen treintickets of visa regelen, geen stratenplannen ontcijferen, geen culinaire avonturen. En dat alles in een 'perfecte wereld'. Een wereld waarin iedereen Engels kan, de toiletten proper, de straten geveegd en alleman goedgezind.

Het was een dagje zalig mensenkijken (onze foutstgekledetoeristendatabase is weer aangevuld), en hamburgers eten. Versteld staan van de goede organisatie, maar ook van de platte commercie. Zenuwachtig zijn om met Mickey op de foto te gaan en merken dat hij in 't echt groter is dan op TV. Niet begrijpen waarom Winnie the - ben ik een beer of een hond? - Pooh populairder is dan Mickey bij de fotosessies ...
De Disneyparade was echt spectaculair. Prachtige wagens werden begeleid door professionele dansers. Dat was wel wat anders dan een Cowboy die elke dag in een Mustang door z'n park in Lichtaart rijdt ...
Disneyland Hong Kong is een vrij klein park in z'n soort. Gelukkig zitten we over een week of vier in Tokio. (en daar is een veel groter park)

Arme ogen ...

2008-04-02T20:31:00.000-07:00

Ons allereerste bericht was "Buddha's in alle vormen en maten". Toen waren we amper 2 weken in Buddha-gebied. Na 12 Buddha-weken blijven de vormen en maten zich opstapelen. Deze 4 Buddha's zijn zeker nog de moeite om aan het vorige lijstje toe te voegen.

De Buddha met de lange arm.
De Buddha met Nazi-sympathieen.
De Buddha met kinderarmen uit de ogen.
De Buddha met de Herman de Croo-look.
... nu hebben we wel even genoeg van al die Buddha's. Daarom gaan we morgen naar: Disneyland Hong Kong!

We zen is nor China gegong ...

2008-03-29T22:07:00.000-07:00

Hong Kong
Van de Britten van oorsprong
Dik 10 jaar terug in handen van de mannen van Mao Zedong ...

Was da nu in Hong Kong
Dat King Kong
Van den toren sprong?
Ge zou dat denken met zoveel torens van betong ...

In China spelen ze graag ping-pong
Voor voetbal of golf is er veels te weinig gazong ...

Ze hebben hier allemaal nen telefong
Die gaan hier constant van ding dang dong ...

We hoorden hier nog niet 't geluid van ne gong
Maar wel van menig Chinees die serieus vals zong ...

In de metro gaat het constant van Tsjing Tsjang Tsjong
en van blablabla door den intercong ...

Overdag schijnt hier vollen bak de zong
En de neonlampekes brande all night long ...

De Chinzekes zijn met serieus veel ze jong
Als dat zo doorgaat, gaat dat hier very wrong ...

Maar als ze willen kunnen ze serieus uit den bol gong:

桌面\其他桌面快捷方式

2008-03-20T06:42:00.000-07:00

Onze eerste 24 uur in China zitten erop. De eerste indrukken zijn grofweg weer te geven in volgende 3 thema's: "WESTERS", "WATBLIEFTERU?" en "SCHATTIG".

1. WESTERS
Het verschil tussen Zuidoost-Azie naar China is enorm groot. De Chinese grenspost zag eruit als een luchthaven. We werden zelfs met golfwagentjes van de ene naar de andere paspoort/hygiene/visa-controle gereden! In Zuidoost-Azie zijn de grensposten niet meer dan een zandweg met een hutje van elk land met een norse agent erin.
Na de grens volgde een autostrade - met op en afritten, tankstations en wegwijzers. Drie uur aan een stuk reden we 90km per uur. Een snelheid die we de voorbije maanden niet 1 keer gehaald hadden.
Aangekomen in Nanning ingecheckt in het goedkoopste hotel. We hebben een kamer met airco, TV, een 'kaartje' om de deur te openen, een computer met internet op de kamer, zeepjes, een dimknop naast het bed voor het nachtlampje, gratis thee, een warme douche en elke dag propere handdoeken. U denkt "dat is toch normaal in een hotel". De voorbije maanden hebben we dit alles moeten missen.
Toen we de stad in wandelden kwamen we nog meer dingen tegen die we hier absoluut niet hadden verwacht. In de straat van ons hotel zijn er 5 (!) Mc Donalds - waarvan 1 24/7, er zijn 3 KFC's, een pizzahut en een gigantische Wallmart.
Bovendien wordt er hier niet op straat gespuugd - wel in de vuilbakken, wordt er gewandeld op voetpaden - in Zuidoost-Azie waren die er niet of gevuld met winkeltjes, wordt er gestopt voor het rode licht en is er een openbaarvervoersysteem.

2. WATBLIEFTERU?
We zijn China binnengekomen langs een uithoek. Dit wil zeggen dat wij (en de 2 Australiers waar we mee optrekken) waarschijnlijk de enige niet-Chinezen zijn in deze - naar Chinese normen kleine - stad van 1,3 miljoen inwoners. Dit wil zeggen dat alle Chinezen (en beste lezer, we kunnen u garanderen: dat zijn er veel!) ons de hele dag zitten aan te staren.
Communiceren is erg moeilijk. Er spreekt hier werkelijk niemand een woord Engels. Gisteren zijn we "bij de Chinees" gaan eten. Na veel gesticuleren, aanwijzen, luisteren naar een serveuse die maar in t Chinees blijft doorbabbelen, kregen we onderstaande schotel.

Lekker was hij zeker en vast! (maar een beetje weinig voor 4 personen)
Vandaag hebben we de botanische tuinen van de stad bezocht. Dat valt serieus tegen als je enkel onderstaand plannetje hebt. Maar na veel vingertjes van wijzende Chinezen gevolgd te hebben, veel gegniffel om die hulpeloze Westerlingen te hebben getrotseerd, een busritje door de - veeeeel minder Westerse - buitenwijken te hebben gedaan is het ons toch gelukt. (we hebben niet echt veel bijgeleerd over de planten in deze tuin, maar het was wel mooi en rustig.)

3. SCHATTIG
Tenslotte is onze eerste indruk van de Chinezen dat er erg schattig zijn. Dit filmpje dat we gisteren opnamen in het park zegt meer dan voldoende.

2 voor de prijs van 1

2008-03-13T06:58:00.000-07:00

De foto van de foutst geklede toerist wekelijks vernieuwen is te weinig. We komen er te veel tegen. Daarom deze week een extra portie.

Deze twee sterke kandidaten - onder de naam "2-voor-de-prijs-van-1" - dingen ook mee naar de titel "foutst geklede toerist 2008". De aandachtige kijker merkt ook de rugzak onder de K-Way.
Deze twee toeristen hadden echter wel een goede reden om daar te staan filmen. Ze stonden voor de overdekte Japanse brug van Hoi An. Dit werelderfgoedstadje is echt een pareltje. Leuke kasseistraatjes, oude huizen, prachtige pagoda's en leuke cafeetjes en restaurantjes aan de rivier. Ondanks de regen hebben we er twee dagen gezellig in rondgekuierd.Deze zes toeristen zijn een buitenbeentje in de wedstrijd. Ze doen mee in groep. Ze noemen zich de wittesokkenclub.

Waar zitten de Vermeulens?

2008-03-06T01:09:00.000-08:00

Ziehier twee foto's van ons kortje tussenstopje in Zwitserland.

Haha! Weer een lezer die even bij de neus genomen was. We zitten wel degelijk nog altijd in Vietnam.

De bovenstaande foto's zijn getrokken in de bergstad Dalat. De Fransen hebben in Vientiane - hoofdstad van Laos - Parijs proberen nabouwen. In Kep - mondaine Franse kuststad in Cambodja - hebben ze een soort Saint-Tropez opgericht tijdens de kolonisatieperiode. In Dalat zijn de Fransen voor het Alpen-ski-resort gegaan.

Dalat beschikt onder andere over een treinstation - zie eerste foto - in echte Alpenstijl. Het dak kan 3m sneeuw verdragen. (maar het sneeuwt hier nooit...) Een leuk treintje - 4 man personeel en 2 passagiers - bracht ons naar een dorp 7km verder door een adembenemend landschap.

En wat is een skidorp zonder kabelbaan? Juist: geen skidorp! Een Zwitserse firma leverde Dalat in 2002 z'n eigen kabelbaan. (bij gebrek aan skipistes gaat deze naar een tempel en een meer.)

In Dalat kan je op en rond de talloze artificiele meren ook met trapbootjes varen, in paardenkoetsen rondrijden of genieten van een 'cafe au lait' op een terrasje.

De jaren '50-huizen en -paleizen, de bloementuinen, de kathedraal en de vele kunstenaarshuizen maken het plaatje compleet.

Kom je ooit naar Vietnam, sla Dalat dan niet over. Wij hebben het er alvast erg naar onze zin gehad.

Wil je nog enkele 'onverwachte plaatsen' ondekken waar we zijn geweest? Klik dan maar eens op dit zinnetje!

Mekong in gevaar!

2008-03-02T04:44:00.000-08:00

Ho Chi Minh City, 27 februari 2008 - Er zijn illegale lozingen gesignaleerd in de Mekong ter hoogte van de stad Can Tho. Alle inwoners uit de regio wordt de raad gegeven niet meer in de rivier te zwemmen en zeker niet van het water te drinken. Het gevaar bestaat dat er zich witte schimmels op de huid ontwikkelen.

Wetenschappers zitten met de handen in het haar. Ze vrezen dat deze verontreiniging de rivier voor jaren zal besmetten. (KV)

Brommers

2008-02-25T02:28:00.000-08:00

Waarom een auto kopen als je echt alles kan vervoeren met een eenvoudige brommer? Ziehier enkele foto's van het transport in Phonm Penh (de hoofdstad van Cambodja). Je moet je voorstellen dat deze voertuigen zich voortbewegen in een constante stroom van brommerverkeer. Dit alles zonder gebruik te maken van verkeerslichten, ronde punten, verkeersregels, agenten, ...

Op 'cargovlak' kunnen die mannen hier wel wat aan. De man met de bakken moest z'n vrouwtje thuislaten. De man met de zakken had nog een klein plaatsje over ...

Op het vlak van menselijk vervoer is wat wij in een auto krijgen de norm. De modale Belg koopt zichzelf een gezinswagen, de modale Cambodjaan neemt gewoon de brommer. De ene foto (beetje onscherp) toont een moeder, vader en 3 kinderen. (de mama draagt de baby op haar schoot). De andere 'gewoon' 4 mensen op een brommer.

Wij moesten natuurlijk ook eens met een brommertje rijden! Niet in de stad, maar in het rustige Kep-sur-mer. Lekker cruisen langs de zee in wat ooit (50 jaar geleden) een mondaine Franse badstad was. (nu een dorp vol vervallen chique gebouwen met wat pensionnetjes ertussen)

Marijke heeft een mooie foto van mij op de brommer getrokken ...

Opmerkingen, suggesties, vragen en tips over onze site zijn uiteraard meer dan welkom! Plaats gewoon een reactie (door op het aantal reacties hier net onder te klikken) of stuur een mailtje. (klaasenmarijke@gmail.com)

De Schat van Ankor

2008-02-14T01:53:00.000-08:00

Ik herinner mij nog heel goed aan de arm van welk beeld Filiberke trok om "de Schat van Angkor"te vinden. De schat zelf is natuurlijk al lang met de Vliegende Bol terug naar Belgie gevlogen. We wilden toch eens kijken waar de Jommekes die schat gevonden hebben. We trokken aan de arm, maar tevergeefs. Er gebeurde juist niets. Kan iemand, die deze bestseller in huis heeft, eens checken of het effectief 1 van de beelden op deze foto is? En zoja, welk van deze beelden?

De dag erna stonden we om 4u30 op om naar de zonsopgang te gaan kijken boven de tempels van Ankor Wat. Het was immers bijna Valentijn. De zonsopgang was ronduit PRACHTIG!

We waren echter niet de enigen met dit romantische ideetje ...
Tot slot willen we jullie deze plaatselijke band niet onthouden:

La Douce Communisme!

2008-02-07T01:56:00.000-08:00

Ah, La Douce France! De Fransen hebben in hun oude kolonie Laos nog wat leuke extraatjes achtergelaten voor de toerist. Wij genieten hier niet alleen van de zuiderse temperaturen. We eten Franse baguettes en kunnen mee petanque spelen en pastis drinken met de locals. Als chauffeur betaal je peage en ga je op een Franse WC. De hoofstad heeft zelfs een eigen Arc de Triomphe op 't einde van de 'Champs Elysees van het Oosten'.

Franse invloeden in een communistisch land. Dat is een vreemde combinatie. Je ziet meer Russische en Cubaanse vlaggen dan Laotiaanse. De verheerlijking van 'Kameraad Poumvihane' is te vergelijken met die van Castro of Lenin. Het legermuseum is gigantisch en in het nationaal museum hangt geen enkel kunstwerk.

We kruipen nog enkele dagen in onze hangmat op een Laotiaans eilandje in de Mekong alvorens dit bijzondere land te verlaten. Volgende bestemming: Cambodja!

Kotspauze ...

2008-01-31T23:56:00.000-08:00

Vooreerst onze excuses voor het verslagje dat volgt. Misschien toch eerst vermelden dat we hier heel wat toffe en vriendelijke mensen tegenkomen, dat het eten heel lekker is (maar altijd hetzelfde), dat we heel wat afgelachen hebben en dat de natuur prachtig is.

Onze ogen zijn tijdens ons tripje door Noordelijk Laos toch wel enkele malen serieus open gegaan. Het begint allemaal in het mooie Luang Prabang. Van daaruit namen we de boot naar Nong Khiaw, een boottripje van 8u. Het landschap was prachtig. Onze achterwerken na 8u op een piepklein bootje met piepkleine houten stoeltjes waren minder prachtig ... Het was reeds donker toen we aankwamen (boten vertrekken altijd te laat in Laos, hint hint) en de meeste hotelletjes volzet. Gelukkig had het Bamboo Paradise (zie foto) nog een stoffig kot met matras, zonder ramen en bamboomatten als muren voor ons vrij. Douche was er niet, toilet een gat in de grond. Het lekkere eten en de mooie setting maakten veel goed!

Vanuit Nong Khiaw wilden wij de richting uit die niemand uitging ... We besloten de trip van 350km naar Sam Neua in 2 dagen te doen, met een tussenstop in Vieng Thong. Alleen: er reed helemaal geen bus of truck naar Vieng Thong. De mannen bij de busparking zeiden "neem een truck naar Vieng Kham - 50 km verder - en stap daar over naar Vieng Thong". OK, strak plan. Om 9u stonden we paraat om te vertrekken. Om 11u vertrok ons camionneke eindelijk naar Vieng Kham. Tegen 12u30 arriveerden we in Vieng Kham op een LEGE busparking. Of er vervoer was richting Vieng Thong? Neen, natuurlijk niet! Ergens anders naartoe misschien? Neen! Terug naar Nong Khiaw? Ook niet ... Er was enkel een bus met als eindbestemming Sam Neua, en die passeert rond 11u 's avonds. Sam Neua, daar moesten we naartoe! Maar 12u in een godvergeten gat zitten wachten is ook niet alles. Gelukkig was er een pensionnetje opgericht "speciaal voor mensen die dit voor hebben". Nu pas hadden we door dat we in de val gelokt waren. Maar niets aan te doen, we namen onze intrek in dit krottig hotelletje.
De hele dag hingen we een beetje rond in 't dorp, tot Marijke werd opgeschrikt door een spin in 't WC. (hmm zeker 10cm, dat had ik ook nog nooit gezien.) Op de koop toe kroop er nog zo'n 'spinnetje' over 't tafel toen we iets gingen eten. (tussen de honden in een houten kotje, waar op houtvuur gekookt werd) Toen we wilden gaan slapen en de knaagdieren uit onze kamer moesten jagen, was de vermoeidheid meteen ook over. Zo werd het 23u. Geen bus te zien. Tegen - jawel - 3u kwam de bus er dan toch door!

Wat bleek: op deze bus zaten er zeker 100 mensen. Het was zoals beestenvervoer. We hadden geen keuze. Onze zakken op 't dak en wij tussen die mensen. Het eerste uur 'hing' ik in die bus, omdat er zelfs geen plaats was om m'n voeten te zetten. Marijke vond een plaatsje op een rugleuning van een bank waar een gezin met 3 kinderen op zat. Het feit dat de chauffeur uren aan een stuk hetzelfde liedje speelde, maakte veel goed!

Om 7u 's morgens viel de bus in panne. (rook, plas olie, ...) Dat kon ook moeilijk anders met zoveel mensen en bagage (rommel eigenlijk). Twee uur later (iedereen was al rustig rijst aan 't koken op vuurtjes langs de weg) ging het ineens weer wel. De bus ging nu nog ongeveer 5km per uur. Mensen stapten even af en wandelden rokend naast de bus. Wij zaten ergens op wat balen stro in de middengang ondertussen. De stank, de dikke dame die op m'n voeten zat, het constante gerochel in 't rond, nog steeds hetzelfde liedje en nog 2 stops voor panne, deden ons beslissen in 't eerst volgende dorp af te stappen. 10u op deze bus was echt genoeg.We waren nu 120km van waar we vertrokken waren. Maar: Goed pensionnetje gevonden met warme douche. (1 minpuntje: wormen in het eten) De volgende dag met een truck naar Sam Neua. De volgende 230km waren in 5 uurtjes gepasseerd. Sam Neua is niet meer dan een schrale markt met wat barakken errond, maar we waren er! (en dat het hotel naar pis stonk en er geen warm water was, namen we er graag bij.)

Vanuit Sam Neua hebben we de grotten bezocht van waaruit Laos is geregeerd gedurende de Vietnamoorlog. (die eigenlijk de Laos-oorlog zou moeten genoemd worden, want de Amerikanen hebben Laos gedurende 9 jaar gemiddeld elke 8 minuten een vol vliegtuig bommen op hun dak gegooid. Veel meer dan Vietnam zelf te verduren kreeg.) Heel erg aangrijpend en zeker de moeite!

De dag erna stond er ons weer een busritje van 8u te wachten. (op naar 't zuiden, naar de beschaving en naar 't goed weer) We kozen voor de meest luxueuze optie: de minibusservice. Alleen hadden ze er niet bij verteld dat ze op dit buske voor 12 personen er 24 opkrijgen. Maar das nog niet alles. Geloof het of niet: kotsen is cool. Vanaf we iets of wat berg overmoesten, begon iedereen gezellig te spauwen. (jong en oud, ouders leren 't hun kinderen, geschminkte meisjes, de vrouw van de chauffeur, ... iedereen.) Er werden zakjes uitgedeeld, maar op de grond en op je broek was ook OK. Na drie uur rijden stopte de bus, zodat iedereen eens deftig een kotske kon steken. Iedereen stapte uit en begon aan de kant van de weg, gehurkt, z'n ontbijt naar boven te werken. (het ontbijt van deze mensen bestond uit rat op de BBQ en dat is geen grap.) Iedereen gezellig terug de bus in en een uurtje later zat iedereen weer rijst met vlees te eten, terwijl de bus gekuist werd ...

Morgenvroeg stappen we op een VIPbus en hopen we binnen de 12u in de hoofdstad te zijn ...

ps: Merel, merci voor je leuke berichtje.

Meer geposeerde foto's?

2008-01-23T02:02:00.000-08:00

Wie vroeg er hier meer geposeerde foto's? Wel, hier hebben jullie alvast drie voorbeelden.

Na 2 weken zonder, was het al zover! Een Belgisch cafeetje gevonden waar we een Duveltje konden drinken. (voor ongeveer evenveel geld als we normaal gezien opdoen aan 4 avondmalen met drank bij. 3 euro ongeveer ...)

De tweede foto toont onze laatste activiteit in Thailand en meteen ook de highlight! Kimoun de olifant deed een ritje met ons op z'n rug.

Nog 3 verduidelijkingen tussendoor over Thailand: (als antwoord op enkele reacties)

In Thailand wordt er niet met stokjes gegeten, maar met lepel en vork. (Enkel soep eet men met in de ene hand een lepel en in de andere stokjes.)

In de meeste tempels (er zijn er hier verdorie veel) mag je niet binnen met een korte broek. Daarom kan je een archilelijke gebatikte broek 'huren' bij de inkom. Vandaar de foto's van lelijke broeken. (van ons zal je zo geen foto's vinden, ...)

In die potten op de tweede foto van Ayuthaya zitten er etenswaren. Dit kan je zo kopen bij de ingang van een tempel en meteen offeren. (dwz gewoon neerzetten binnen) Foto 3 is trouwens een kraam met zakken rijst van 25kg die je ook gewoon kan kopen en binnen voor een beeld leggen. Er worden bvb ook veel paletjes eieren of bier geofferd.

Na Thailand kwam Laos. Na 2 dagen varen over de Mekong zijn we nu in het mooie Luang Prabang. (de geposeerde foto links hebben we hier deze namiddag genomen) Morgen wacht er ons weer een hele dag boot.

Buddha's in alle vormen en maten ...

2008-01-17T02:40:00.000-08:00

Thailand staat VOL Buddha's. Dikke Buddha's en dunne Buddha's.

Neem gerust een kijkje in ons foto-album (klik in de rechterbalk) en vind ook de liggende Buddha,

de 'emerald' (of groene) Buddha,

de buddha met lippenstift,

de Buddha met drie hoofden,

de liggende Buddha met de grote voeten,

de kristallen Buddha van 10cm (waar iedereen van heinde en ver naar komt kijken en die dan ergens vanachter in een kooi bijna onzichtbaar staat),

de Buddha die met touwtjes aan de andere Buddha's is vastgemaakt,
de Buddha met douche boven het hoofd,

de massief gouden Buddha,

de bronzen Buddha,

en last but not least, de roze Buddha:

Reisroute

2008-01-05T11:58:00.000-08:00